Ndalini të gjitha orët
Ndalini të gjitha orët, këputeni çdo telefon
qenin që leh për kockën e lëngshme a ka kush e pushon,
heshtni pianot dhe me daulle që mbytur tingëllojnë
silleni arkivolin, vajtojcat le t’vajtojnë.
Lërini aeroplanët t’sillen vajtueshëm, mbi re tretur,
dhe ta shkruajnë në qiell mesazhin “Ai ka vdekur”.
N’qafën e bardhë t’pëllumbave fjongo zije le t’ketë
policët e trafikut dorashka t’zeza kanavace t’mbajnë krejt.
Atë e kisha Veri, Jug, Lindje, Perëndim,
ditë pune, dhe në ditën e diel lehtësim,
mesditë, mesnatë, fjalë, tingullin tim.
Mendova se dashuria zgjat përgjithmonë: e kisha gabim
Yjet nuk kanë më vlerë; shuajini një nga një,
mbështilleni Hënën, çmontojeni Diellin, s’duhen më,
zbrazeni oqeanin, pyllin çrrënjoseni, rrafsh t’jetë;
se tash asgjë të mirë më këtu s’do të ketë.
Përktheu: Orjela Stafasani
Kjo poezi, ndër më të njohurat e W. H. Auden, u shfaq për herë të parë në botimin poetik “The ascent of F6” (Ngjitja e F6) të vitit 1936. Auden e rishkroi poezinë disa vite më vonë të përshtatur si tekst për një këngë kabareje dhe të dy variantet u instrumentalizuan nga kompozitori Benjamin Britten. Versioni i dytë u botua për herë të parë në vitin 1938 dhe u titullua “Funeral Blues” në veprën “Another time” (Koha tjetër) të Auden.
Pozia fitoi popullaritet të menjëhershëm pasi u recitua në filmin “Katër martesa dhe një funeral” (1994), gjë që çoi gjithashtu në rritjen e vëmendjes ndaj veprave të tjera të Audenit. Që atëherë, kjo poezi, është cituar si një nga poezitë moderne më të njohura në Mbretërinë e Bashkuar.
Në lidhjen e mëposhtme është fragmenti nga filmi “Katër martesa dhe një funeral”, moment ku recitohet poezia e Audenit: